Czy artystka może więcej?

Wydatki związane z tworzeniem wizerunku scenicznego artystka może potraktować jako podatkowe koszty uzyskania przychodu. Z tworzeniem wizerunku scenicznego można powiązać wydatki na fryzjera, kosmetyki, pobyt w SPA, zakup rozmaitych części garderoby, towarzyszących akcesoriów, biletów na pociąg i tak dalej.

W świetle wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (chodzi wyrok z 29 września 2018r. sygn. akt II FSK 2394/16) artystka może skorzystać z tego rodzaju przywileju ponieważ jako osoba publiczna (można by rzec sceniczna), nie jest przeciętnym podatnikiem.

Wyrok ciekawy, ale przewrotny zarazem i z powodu tej przewrotności należy ostudzić entuzjazm niektórych doradców podatkowych doradzających artystkom, tudzież podmiotów prowadzących ich podatkowe księgi przychodów i rozchodów albo inne podobne ewidencje. Przede wszystkim NSA podtrzymał pogląd dobrze zakotwiczony w dotychczasowym orzecznictwie, w myśl którego wydatków na cele konsumpcyjne nie daje się zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu. Przykładowo celom konsumpcyjnym służy garnitur i koszula. Ale co to konkretnie znaczy w przypadku artystki?

Otóż jeżeli wydatek na fryzjera ma być wrzucony w koszty uzyskania przychodu, to fryzura musi być sceniczna. Zwykłe przemalowanie włosów nie wystarczy, chyba że scenarzysta tak przewidział. To samo dotyczy wydatku na zakup spodni. Jeśli na przykład mają być podarte, to nie byle jak, lecz tylko w sposób sceniczny, przy czym sama ta sceniczność musi być należycie udokumentowana. Słowem, kwalifikacja wydatku zależy od ogólnego kontekstu sytuacyjnego, a nie od statusu podatnika. Artystki nie mają specjalnych przywilejów podatkowych w zakresie kwalifikacji kosztów uzyskania przychodów.

Mówiąc inaczej wyrok nie godzi w konstytucyjną zasadę powszechności opodatkowania, z czego zresztą akurat doradcy podatkowi doskonale zdają sobie sprawę. Patrząc na wyrok fachowym okiem doradcy podatkowego warto zwrócić uwagę na co innego. Mianowicie Naczelny Sąd Administracyjny, zauważył, iż prawidłowe rozumienie przepisy prawa materialnego wyznacza kierunek i zakres dowodzenia. W podatkach przepisy materialne to w uproszczeniu takie, z których wynika co się komu należy. W spawie artystki chodziło o przepis art. 22 zawierający dyspozycje jak rozpoznać koszt uzyskania przychodu. Uwaga NSA, chociaż nie nowa, jest trafna i aktualna, bo niestety nagminne jest poszukiwanie przez organy podatkowe faktów i dowodów je potwierdzających w sposób chaotyczny, bez związku, albo w bardzo luźnym związku z wzorcem stanu faktycznego, jaki ustawodawca nakreślił w przepisach prawa materialnego. Z jednej strony prowadzi to do przedłużania postępowań w sprawach podatkowych, z drugiej niekiedy do całkowicie chybionych ustaleń (o czym spraw artystki wydaje się zaświadczać).

Zespół K18 Doradcy Podatkowi Warszawa